Bugünden tam yirmibir sene önce yine bugün dünyaya gelmem ve bugün bir ya da birkaç sebepten tanıştığım insanlar tarafıdan türlü yollarla "tebrik" edilmem..ya da tam manası ile doğduğum günün kutlanması...bana belli bir süredir çok enteresan geliyor nedenini tam olarak bilemiyorum ancak garip oluyorum bu günü yaşarken..yani tamam iyi güzel işte insanlar güzel dileklerle mutlu bir zaman dilimini yaşamama sebep oluyorlar fakat bu gün ne kadar önemlidir bilemiyorum..bunu kendi içimde çözemiyorum..belli ki çok büyütüyorum kafamda..yani "doğum gününün" kutlanma vaziyetini büyütüyorum sanırım..zaten her sene "büyük parti" geyiği dönüyor ve ben bununla çok eğleniyorum..hediye gibi bir beklentim bu tür manalı günlerde zaten olmuyor..yani ben yılbaşında da kimseden hediye falan beklemiyorum..kimseye hediye almıyorum..zaten bu hediye konusunda çok mahçup oluyorum insanlara karşı..hediye beklemediğim için hediye veremediğimden dolayı "eli boş giden adam" oluyormuşum gibi geliyor..doğum günlerinde birileri için bir yerlerde toplanma fikri bana garip geliyor..mumun üflenmesi konusunda çekincelerim var..hani ilk zamanlar belli ki bu konuda yardımcı kişi anne ve baba oluyor..anne ve baba çocukların her zaman yanında oluyor zaten..hem ilk mumu üflediğinde hem hayatın genelindeki mumların yakılmasında ve üflenilmesinde..
Çevremdeki insanlara karşı minnet doluyum..minnet doluyum çünkü bana katlanıyor ve benimle zaman geçirirken beni çok mutlu ediyorlar..isim isim sayma saçmalığını yapmayacağım elbette..bir sebepten benimle muhabbeti olan herkesi severim ben..hani zaman zaman kızarım..sinirlenirim..sinirlendiririm..can sıkarım belki..ama ben herkesi severim..silip atabilirim..kimseyi umursamıyor gibi görünebilirim..ama çok abuk bir saatte belki de çok abuk bir kişi birden aklıma gelir ve onun o anda bulunduğu mekanda ne vaziyette olduğunu takarım aklıma..çünkü çevremdekilerin azalmaya başlayacağı günden haberdar yaşıyor olmak gün geldiğinde yaşanacak "ayrılık" hissiyatının belki dozunda yaşanmasına sebep olacak..çünkü sevinçlerimi şuursuzca yaşarken yaşadığım hüzünü saklamayı tercih ederim..insanlar beni ağlarken görsünler istemem..ya da sinirden birşeyleri fırlatırken..
Bu tür günlerde aklıma zaman zaman ölüm gelir..geride kalanlar..ya da kalacaklar...böyle yazıyorum fakat belki ilk önce ben gidebilirim buradan..belki çok sevdiklerim bensiz olmanın sıkıntısını yaşar bir süre..hayır yani ölmekten korkmuyorum desem bu aslında kendimi fazlaca inandırdığım bir yalan olacak..öyle olsun istemem..ölümden elbette korkuyorum..ne yalan söyleyeyim zaman zaman bu dünyaya gelmiş olmaktan dolayı canım sıkılmıyor değil..hani konuyla alakasız birisi çıkar ve "takma kafanı yaşa hayatını" tarzı bir konuşma yapar ya..sevmiyorum öyle şeyleri..çünkü gerçek olan şeyi yaşamak zaman zaman sıkıcı işte..yani ölmek ya da birinin ölmesi çok sıkıcı..hani ölmek sıkıcı dedim diye ölüpte dirildiğimden değil elbette..zaten o ölüpte dirilen ardından gittiği yerde gördüğü saniyelik sahneleri anlatan ve çevresindekileri o sahnelere inandırmaya çalışanlarıda ciddi ciddi dinlemem..ciddiye de almam..herkesin vedası kendine kardeşim!..herneyse işte..hani bir laf var "birisi gider birisi gelir"..elbette benim de nefes almayacağım bir zaman yaşanacak burada..belki bir kaç güzel şey bırakırım da benden sonra geleceklerin oyalanmasına ya da yaşadığım dönemin yaşantısı hakkında bilgi edinmesine sebep olur..boş giden insanlardan nefret ederim..çünkü bilirim ki kimse boş gelmez dünyaya..işte bu yüzden minnet dolu olduğum güzel çevremle birşeyler paylaşırken esasında buraya olan borcumu ödemektir niyetim..hani çiftçiler topraktan beslenirler ya..borçlarını yine toprağa öderler..onların hayatları bence çok güzel bu yüzden..çünkü hayatla alışverişleri çok adaletli ve net...hepimiz biliyoruz bunu..
Aile çok güzel..aile ile yaşamak çok huzurlu ve tatlı bir durum..burada olmama sebep olan herkese ya da herşeye sonsuz teşekkürler..arkadaşlarıma..hocalarıma..zaman geçirdiğim herkese (iyi ya da kötü) teşekkürler..birçok şeyin çok başında görmeye çalışırken ileriyi..yolumu açmamda yardım eden her varlığa teşekkürler..benimle aynı fikirlere paylaşmayıp..düşündüklerime farklı yorumlar katan herkese teşekkürler..yaptığım şakalara katlanıp..zaman zaman alınıp..kızıp..küsüp bana sırt çeviren..ve ardından gönül alma operasyonlarıma kurban giden..ya da çektiğim reste dayanamayıp bana dönen herkese teşekkürler..ben çok gülen..kahkaha atan insanların çok uzun süreler yaşadıklarına inanırım..bilmiyorum ama belki bu sebeptendir ben hep gülmeye ya da güldürmeye çalışırım..belki en ciddi konu hakkında bile bir şaka yapmaya kastırıp mekan içindekilerin tebessüm etmesini sağlayabildiğim an kendimi kral ilan ederim..bilemiyorum bu sanırım ezip geçemediğim egomla alakalı olmalı..ama olsun herkes benim tarafımdan sevildiğini bilsin..belki bu yazıyı okuyan bir mutsuz bu yazı yüzünden mutlu olması gerektiğinin farkına varacaktır...benden böyle bir yazı beklermiydiniz beklemezmiydiniz bilemem..ama içimden geldi bugün de böyle oldu..hadi bakalım herkese selamlar...
Alican Arıcan
05/08/1988
05/08/2009
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder