Neler oluyor!

Canım sıkıldı..dedim birşeyler yazayım belki geçer.Hani yazacak birşey bulamıyorum bir süredir.Ülkede birsürü şey oluyor iyi hoş ancak hep sabit şeyler.Sıkıldım artık..herşeyin aynı olmasından ve sürekli aynı şeylerin tekrar etmesinden.Konuşulan konularda bir değişiklik yok çok fena bir durum bu.Geleceğe dair umutlarım var kendimi mutlu edecek şeyler yapmaya çalışacağım..bakalım olur yada olmaz.Hayat,mühim olanın sadece "katılmak" olduğu bir yarışma gibi zaman zaman.İnsanın her yaptığı işte "başarı" odaklı gazlanması ya da zorlanması çok üzücü.Üzerimizde kurulan lüzumsuz baskılar ve bizlerin başkalarının üzerinde kurduğu manasız baskılar.Eleştirdiğimiz şeyleri aslında bizimde yapıyor olmamız.Yahu dünya bu kadar kötü biryer miydi?Fena halde sıkılıyorum son bir senedir kısa film çekmemişim,yazmamışım,oyna

mamışım..heyecanım kalmadı bir süredir.Geri gelir heyecan kazanılır falan ama geçen zamana yazık sebepsizce yoruluyorum şu sıralar.Seçimlerdi politik muhabbetlerdi derken gelip geçen zamanı güzel şeylerle dolduramamak.Gündemde ne varsa onun köpekliğini yapıyoruz bir süre.Oysa geleceğe dair kaygı barındırmayan insanlar ne kadar mutludur.Günlük yaşayan ve bayatladıkları gün çekip giden insanlar.Hani onların hastalıklarıda ortak olur genelde.Kesinlikle "panik atak" rahatsızlığına yakalanmışlardır.Kapalı mekanlarda duramazlar,türlü şekillere girerler.İlgi alaka onların üzerindedir.Az çok anlayabiliyorum canımın neden sıkıldığını aslında.Ben hergün aynı şeyleri düşünürken başkaları benim beğenmediğim hayatlarında türlü yenilikler yaratıyorlar.Hayır ben de hergün sıkılmıyorum elbet,haftasonu arkadaşlarla buluşunca herşey güzel mesela.Ama haftaiçi okul genelde sıkıcı..bir bayan var ona bakmaya çalışıyorum ara sıra.Güzel bir bayan suratının enteresan bir kimliği var.Belli bir süredir bu kadar dikkatimi çeken bir bayan gördüğümü hatırlamıyorum.Hoş birisi..gidip muhabbet etmek falan kendimle alakalı şeylerden konu açmak için türlü yollar denemeye çalışmak şimdilik çok zor geliyor.Ki bu tamamen benim kişisel utanmalarımın bir sonucudur.Aslında neyden utandığımı bende tam olarak bilemiyorum..eksikliğim bu olsa gerek.Yahu aradan sene geçsin sen birini gör ama gidip derdinden bahsedeme..çok kötü bir psikoloji bu.Üstesinden gelinemeyecek birşey değil.Ben tüm problemleri kendi kafamda yaratıyorum salak gibi.Bununda farkındayım aslında.Senelerdir kendimi ifade etmekteki başarılarımın ortamlara göre değişmesinden ben sorumluyum.Olmadık yerlerde bülbül gibi şakıyan ben..olması gereken yerlerde dut yemiş bülbüle dönüyorum.Çok beter bir durum.Son bir senedir hiçbirşey yapmamamında alakası olabilir diye düşünüyorum tüm bunlarla.Anlatacak pek birşey biriktirmedim belki de son bir senedir.Hayat hakikatten zor biryer..dışarıdan bakıldığı zaman hakkımda ne düşünüldüğünü hep merak etmişimdir.Birisi benim hakkımda ne düşünüyordur acaba?..kendimi dışarıdan bir göz gibi görebilmeyi çok isterdim.En azından yaşadığım bir günü dışarıdan görebilmek ve yorumlayabilmek şahane olurdu.Ben muhtemelen gene kendimden utanırdım o ayrı bir konu.Kendimi izlemektende rahatsız olurdum muhtemelen.Sorun bende..çareside bende belli ki.Sihirli bir değnek değmeyeceğine göre.Ya da değsede beni değiştiremeyeceğine göre..sorunda bende çareside bende.Neyse belki bazı şeyler değişir..bilemem..zaman geçirmemek gerek belkide kendimi değiştirmem için.Hareket etmek istediğim bir zaman olacak elbet.Geç olursada geç olduğuyla kalsın olsun..ben anlatacak hikaye biriktirmeyi seviyorum.En azından "geç kalmak" üzerine bir kaç hikaye biriktiririm belki.Çevreme olan sevgim ve saygımda azalma olmadığı sürece hangi konuda nasıl bir sürede harekete geçtiğimin pekte alakası olmasa gerek.Canım sıkıldı evet..hatta hala sıkkın..belki yarın geçer bilemem okul falanda zor.Zorluğu dersten değil..bir mekana sürekli bağlı kalıyor olmaktan.Belki o da geçer.Zaman ilaç olursa atlatırım belki.Herşeyi kurallarına göre yapmak yada o konuda çalışacak olmak pek umrumda değil açıkçası.Hiçbir kuralın koyulmasına şahit olmadım ya da hiçbir kuralın altında imzam yok.Benim kendi sınırlarım var ama o sınırları aşacak kendi özgüvenim yok gibi sanki..kendime o kadarda haksızlık etmeyeyim yahu..özgüven eksikliği değilde azalması var gibi..umarım geçer..herşey daha da sıkıcı olmadan geçmesini dilerim.İyi çalışmalar..görüşmek üzere..

Alican Arıcan 10/03/09