öncelikle bu yazıyı hangi zaman diliminde okuyorsan o anda mutlu olmanı dilerim cınım.
herkese iyi pazarlar denen bir an aslında pazartesi olabilir
herkesin ramazan bayramı mübarek olsun dendiğinde çoktan ulusal egemenlik ve çocuk bayramı coşkusuna kapılmış olabilir yazılı ve gö(t)rsel basınımız..
iğrenç kağıtlara basılan gazetelerin bir günlüğüne dağıttığı kuşe kağıt kalitesinden ödün vermeyen yırtılma riskine karşı hiç dokunamadığım türk bayrakları.."milliyetçilik" pompalayanların imdadına yetişebilir..
ve damarlarındaki kanı "bir başkasını öldürerek" asilleştirdiğini zannedenlerle
mesajın ta kendisini veren atatürk arasında muhtemelen bağ olmayabilir..
enteresandır popüler kültür..
neye ilgi gösteriliyorsa onun başına üşüşür insanlar o sıra..
mesele bir lidere küfretmekse mesela..herkes saydırır..din-kitap dışlayacaksak mesela..geri kalmaz kimse..
ya da çağdaşlaşma adına parklarda şarap içip otobüslerde öpüşerek tepki verilmesi gerekiyorsa bir şeylere..kesinlikle bunu yapan insanlar görebilirsiniz..
acı ama gerçek
bence yani..
hani bir sebepten meydanlarda toplanan insanlar var ya..sağ ya da sol kollarıyla "sözde" haklarını savunanlar..
onlar bile popüler kültür sayesinde varlar..ama inkar ediyorlar..
zaten hayatımız "inkar" etmek üzerine kurulu..bu sadece bizim toplumun meselesi değil yani..
zaten bu yüzden demokrasiler göstermelik oluyor yeryüzünde..
yani gözle görülen..gönülle hissedilen ne varsa göstermelik sanki...
neden mi?
çünkü tecavüz üzerine kurulu bu sistem..seviyorsan seninde tecavüzcülerden farkın yok
sevmiyorsan sen bilirsin..o zaman yerleş bir dağın tepesine..ver kendini ota böceğe..kimse senden ne daha fazlasını ne daha azını bekleyecek nasıl olsa..
aklıma gelmişken
bence bazıları artık benim hayatımda kalabalık oluşturmasa ne güzel olur
bunu kişisel bir mesele için değil..kişisel bikaç mesele için yazıyorum..yukarıda yazanlarla alakası yok yani..
ben kendi problemlerim için meydanları işgal edemeyeceğimden ötürü..buradan dillendiriyorum problemlerimi
dillendirme vasıtası ile dellendirme hususunda başarıya ulaşmak konusunda 5 saniyede 100 km hız yapan araçlardan farkı olmayan insanlar var..ve maalesef var..varlar
ve maalesef bir şekilde tanışmışız.
kahretsin demiyorum ama aslında içten içe kahrediyorum
bu durum benim "olmayan şeyleri varmış gibi görme" halim değil
bu insanlar varlar yani..bir kişi..iki kişi ve varlar bir şekilde
istemiyorum.
valla ya herkes kendi hayatını yaşasın ve mümkünse kimsenin gerzekliği yüzünden ben utanmayayım.
teşekkür etmiyorum ve gerçekten sıkılıyorum
başarılar.
alican arıcan
25/06/11
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder